Πέμπτη 6 Μαρτίου 2014

Ο Καλλικράτης- την τοπική κοινωνία σε αδράνεια ... καλά κρατεί

Ο Καλλικράτης- την τοπική κοινωνία σε αδράνεια ... 
καλά κρατεί
Του Ευθυμιάδη Κωνσταντίνου, Τοπικού Συμβούλου Κοινότητας Σταυρούπολης, Δήμου Παύλου Μελά.


 Τα χρόνια τα  παλιά διάσπαρτοι εδώ και εκεί, ζούσαν οι  Έλληνες. Xωριστά  διοικητικά.  Διέφεραν έτσι οι ελληνικοί πολιτισμοί. Αυτόνομοι  επιδίωκαν  μάλιστα να  είναι οι Έλληνες ακόμη και όταν έκαναν μεταξύ τους συμμαχίες. Μόλις  ένα πράγμα  τους  ένωνε απόλυτα και  ήταν κοινό όπου  κυριαρχούσαν.  Η Γλώσσα τους.
   
Στην ενωμένη διοικητικά Ελλάδα του τώρα μιλάμε την  γλώσσα των προγόνων μας. Την διαστρεβλώνουμε όμως με σκοπό την πλάνη ώστε στο τέλος να γίνεται και η ίδια εργαλείο εμπαιγμού.  Γνώμη μου είναι πως  και μόνο η κατάχρηση  της  Γλώσσας μας αποδεικνύει πόσο   βλάσφημοι και ανάξιοι κληρονόμοι μιας τόσο πυκνωμένης  γλωσσικής παράδοσης είμαστε.


 Βλάστημοι και κακοποιοί της Γλώσσας μας αποτελούν διαχρονικά οι πρωθυπουργοί, οι υπουργοί, οι κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες αυτού του τόπου. Γιατί  κάθε φορά που οι παραπάνω τέλεσαν, « παρέμβαση -τομή» στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ήταν πάντοτε προς όφελος της υπερεξουσίας του Δημάρχου και της στενής  Παρέας  του. Ποτέ λοιπόν η Κεντρική Εξουσία  δεν επέτρεψε το Αυτοδιοίκητο. Μοναδική της φροντίδα ήταν να εντάσσει  επιμελώς τον Δήμαρχο και την Παρέα του στο δυναμικό της, με τα ανάλογα πάντοτε ανταλλάγματα.

 Όταν λοιπόν στην Ελλάδα, Κεντρική Εξουσία και Δήμαρχος , εννοούνε κάτι άλλο με την λέξη αυτοδιοίκηση,  οφείλουν τουλάχιστον μια συγνώμη.   Δεν χρωστούν βέβαια -και ας με συμπαθά- καμιά συγνώμη στον  Νεοέλληνα  μιας και αυτός δεν διεκδίκησε ποτέ συλλογικά να ασκήσει τοπική εξουσία.. Την οφείλουν όμως στον αρχαίο Ελληνικό Νου που όταν μιλά για αυτοδιοίκηση εννοεί την Τοπική άσκηση εξουσίας μακριά από το γνωστά Κέντρα.

"Η πριν και η μετά  ΄΄ Καλλικράτη* ΄΄  εποχή δεν έφερε την  ελάχιστη βελτίωση για τα τοπικά τεκταινόμενα , το άνοιγμα της εξουσίας στη βάση, την έγκριση και τον έλεγχο της δαπάνης, τις πραγματικές κοινωνικές προτεραιότητες."
   Πιο ειδικά ,τα μέλη του Τοπικού Συμβουλίου είναι όπως τα βιβλία ελέγχου στα καφενεία της γειτονιάς μετά τον αντικαπνιστικό νόμο: Συμβολικά στην ύπαρξη αλλά ουσιαστικά καταχωνιασμένα σε κάποιο σκοτεινό ντουλάπι και με το κάπνισμα παρανόμως παρόν, ίδιο και απαράλλακτο.

Τοπικά Συμβούλια λοιπόν τυπικά λειτουργούντα αλλά ουσιαστικά  καταχωνιασμένα ως και ανύπαρκτα .Χωρίς ρόλο με πρωτοβουλία του Νομοθέτη και του Δημάρχου. Και την ίδια στιγμή  τα παιχνίδια της Κεντρικής Εξουσίας με τους Δημάρχους και τις  Παρέες τους ίδια και απαράλλαχτα.   


  * Ο Ραγκούσης πιθανά έδωσε αυτό το όνομα στο Νομοσχέδιό του προς τιμή της συνεργασία του Καλλικράτη με τον Ικτίνο κατά την ανέγερση του  θαυμαστού Παρθενώνα. Φαίνεται όμως πως ο υπουργός του ΠΑΣΟΚ μάλλον έτρεφε περισσότερο σεβασμό για την συμβολή του Καλλικράτη στη σχεδίαση των Μακρών Τειχών. Όπως λοιπόν εκείνα τα τείχη της αρχαιότητας  απέκλεισαν πολλούς να μπαίνουν ελεύθερα στην κατά τα άλλα ελεύθερη Πόλη των Αθηνών έτσι τελικά και ο σύγχρονος Καλλικράτης έγινε ακόμη μια κατάκτηση της κατά ευφημισμό λαϊκής εξουσίας που υπηρετεί το ΠΑΣΟΚ με το να ενισχύει παρά να ακυρώνει κοινωνικούς αποκλεισμούς.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου