Η ανάμνηση
Το ποδήλατο για πολλούς από εμάς είναι
σημείο αναφοράς ζωής. Θυμόμαστε το συναίσθημα της απόδρασης που μας κίνησε να το μάθουμε. Τον πατέρα μας που σήκωνε τις
«βοηθητικές» για να αποκτήσουμε ισορροπία με αίσθημα ασφάλειας.
Τους φίλους που κάναμε κόντρα στην πιο
μεγάλη κατηφόρα και το μπουκαλάκι από το κακάο της «Αγνό» να κροταλίζει
μετατρέποντας το BMX σε μηχανάκι εντούρο. Θύμησες ατελείωτες όσες
και οι ώρες που περάσαμε στη σέλα του ποδηλάτου.
Σήμερα
Με το κόστος τον καυσίμων να έχει πάρει τον
ανήφορο όπως και η χοληστερίνη από τη φθηνή θερμίδα το ποδήλατο μοιάζει μόνη
λύση. Δεν αναφέρομαι καθόλου στο ανθρακικό αποτύπωμα γιατί έγκειται στην σφαίρα
της ευαισθησίας του καθενός από εμάς χωρί να παραβλέπω την τεράστια σημασία
του.
Η πλειοψηφία των μικρομετακινήσεων είναι
κάτω από 3 χιλιόμετρα και αφορούν μικροψώνια ,επισκέψεις ,βόλτα για
καφέ. Επίσης η έλλειψη ολοκληρωμένης διαδημοτικής κάλυψης από το αστικό
λεοφωρείο δημιουργεί κενά επιλογών στη μετακίνηση που αναγκαστικά καλύπτει το
αυτοκίνητο.
Στο Δήμο Μας
Οι αναπλάσεις έδωσαν μια πνοή στην πόλη
αλλα για μια ακόμη φορά δείχνουν ανεπαρκείς σε πρόβλεψη σχέση με το ποδήλατο. Το
καλό είναι ότι σε κάποιους άξονες υπάρχουν λύσεις στις οποίες μπορεί να χωρέσει
το ποδήλατο όπως για παράδειγμα στη Λαγκαδά που διαθέτει παράδρομους. Επίσης Η
Μπουμπολίνας έχει το πλάτος να καλύψει τις ανάγκες ενός οριζόντιου άξονα
μετακίνησης με ποδήλατο.
Το ζήτημα είναι ότι υπάρχουν βασικές αρχές
σχεδιασμού ποδηλατοδρόμων που μπορούν να ισχύουν μόνο στην περίπτωση που
χαραχθεί ένα συνολικό δίκτυο και όχι αποσπασματικές (Βλαστός –Μπιρμπίλη 2001).Χώροι
στάθμευσης ποδηλάτων στις μεγάλες πλατείες σχεδόν ανύπαρκτοι όπως επίσης
αδύνατο μοιάζει να διασχίσεις την εσωτερική περιφερειακή που σε πολλά σημεία
δημιουργεί σύνορα στο Δήμο του Παύλου Μελά αλλα και Κορδελιού Ευόσμου.
Ερωτήματα
Αν στο πολυσύχναστο Μανχάταν
υπάρχει χώρος για ποδήλατο γιατί να μην υπάρχει στην πόλη μας; Είναι τυχαίο
πόλεις με τις μισές μέρες ηλιοφάνειας όπως το Άμστερνταμ να εκτελούν το 60% των
αστικών τους μεταφορών με το ποδήλατο;Πως μπορείς να ενώσεις μια πόλη χωρίς να
ενώσεις τις τελείες με γραμμές ή αλλιώς με ανθρώπινες ή ποδηλατικές διαδρομές;

Προβλήματα
Σύμφωνα με τη συγκοινωνιολόγο κυρία Αννα
Γόγολα, η οποία συμμετέχει στην Ομάδα Εργασίας ως εκπρόσωπος
του Συλλόγου Ελλήνων Συγκοινωνιολόγων (ΣΕΣ), η χώρα μας δεν διαθέτει ακόμη
προδιαγραφές και οδηγίες για τον καθορισμό των ελάχιστων απαιτήσεων ασφαλείας
και κυκλοφορίας των ποδηλάτων ούτε πλαίσιο για τον συνδυασμό των εκάστοτε
χρήσεων.Στη λογική κάλυψης αυτού του κενού το Υπουργείο Υποδομών δημιούργησε
μια όμάδα έργου για να συντάξει οδηγίες
για την κατασκευή ποδηλατοδρόμων καθώς σχετική αναθεώρηση του ΚΟΚ με στόχο τη
μέγιστη ασφάλεια των χρηστών.
Από πού ξεκινάμε
Ο Ντικ Βαν Βιν *μιλώντας για την περίπτωση της Αθήνας
δήλωσε:
«Μία πτυχή είναι η
κατασκευή ενός δικτύου ποδηλατόδρομων. Μία άλλη είναι κάτι που συνδέεται με το
δίκτυο ποδηλατόδρομων.Το δίκτυο των αυτοκινητόδρομων. Το ένα δεν μπορείς να το
δεις χωρίς το άλλο. Αιτία γι’ αυτό είναι προφανώς η έλλειψη χώρου στους
δρόμους. Περισσότερες υποδομές για το ποδήλατο σημαίνει λιγότερος χώρος για το
αυτοκίνητο. Και επίσης λιγότερη ανάγκη χώρου για αυτοκίνητο. Ενα τρίτο σημείο
με το οποίο μπορούν να ασχοληθούν οι αρμόδιοι είναι η εκπαίδευση και η ανάπτυξη
κουλτούρας για το ποδήλατο. Οι πολίτες χρειάζονται χρόνο για να προσαρμοστούν
στις αλλαγές. Οι ποδηλάτες είναι κάτι πολύ καινούριο, ενώ σήμερα αυτό που
κυριαρχεί είναι η κουλτούρα του αυτοκινήτου. Με την εκπαίδευση των παιδιών στο
σχολείο αλλά και με καμπάνιες ενημέρωσης, το μήνυμα ότι το ποδήλατο είναι μία
ποιοτική, βιώσιμη, οικονομική, διασκεδαστική και απόλυτα επαρκής μορφή
μετακίνησης μπορεί να μεταδοθεί παντού. Το θετικό μ’ αυτό είναι ότι μία
καμπάνια για το ποδήλατο κοστίζει πολύ λιγότερο σε σύγκριση με ένα έργο
υποδομής για το ποδήλατο».
Πράσινο Ταμείο και ποδήλατο.
To Πράσινο ταμείο χρηματοδοτεί
συστήματα ενοικίασης ποδηλάτων σε αρκετές πόλεις της Ελλάδας. Το «EasyBike»
έχει εγκατασταθεί μεταξύ άλλων σε Κομοτηνή, Διδυμότειχο, Καβάλα, Θεσσαλονίκη,
Γιάννενα, Καρδίτσα, Ναύπακτο, Κερατσίνι, Χανιά και Γύθειο. Ενώ η «cyclopolis»
έχει εγκαταστήσει συστήματα σε Ναύπλιο, Μαρούσι, Νέα Σμύρνη και άλλες περιοχές
της χώρας. Το θέμα είναι αν σε όλες αυτές της πόλεις έχουν προηγηθεί οι
υποδομές και αν έχει αξιολογηθεί η μέχρι τώρα χρήση από τους πολίτες.
Άριστοτέλης Μαβίδης
Βλαστός Θ., Μπιρμπίλη Τ., (2001): Φτιάχνοντας πόλεις για ποδηλατο. Στοιχεία αισθητικς και κατασκευής. Αθήνα: Mbike, Αναπτυξιακή Εταιρεία Δημου Αθηναίων,
Οργανισμς ρυθμιστικού σχεδίου και προστασίας περιβάλλοντος Αθηνας.
Οργανωμένοι
πλέον οι ποδηλατόδρομοι.Σηματοδότηση και συμπληρωματική σήμανση για τα ποδήλατα
24/10/2013 http://www.tovima.gr/society/article/?aid=536259
Ορθοπεταλιές #9 - «Ποδηλατόδρομοι μπορούν να γίνουν παντού στην Αθήνα» Μάνος Χαραλαμπάκης
*εργάζεται στην ολλανδική εταιρεία Mobycon.
Πρόκειται για εταιρεία έρευνας και παροχής συμβουλών με 25 χρόνια εμπειρίας
στην κυκλοφορία, τις μεταφορές και την κινητικότητα. Η Mobycon συμμετέχει στον
οργανισμό "Dutch Cycling Embassy" (Ολλανδική Πρεσβεία Ποδηλάτων)·
δίκτυο με σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Η "Πρεσβεία"
δραστηριοποιείται στον τομέα του πολεοδομικού σχεδιασμού και της κινητικότητας
και αποτελεί έναν ενδιάμεσο για την τεχνογνωσία που μπορούν να προσφέρουν οι
Ολλανδοί σε άλλες χώρες.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου